ഷംസ്
മനുഷ്യരെല്ലാം
മാളങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങുന്ന
രാത്രിയിലാണ്
നഗരം വിവസ്ത്രയാവുന്നത്
ഉണങ്ങാത്ത
മുറിവോടകളിലെ
പഴുപ്പ് മണക്കുന്നത്
നടപ്പാതകളിൽ ജീവിതം
ചാക്ക് പുതയ്ക്കുന്നത്
എച്ചിലുകളിൽ
ശുനകൻമാർ
അന്നം തിരയുന്നത്
തലതല്ലിയകലുന്ന
തീവണ്ടിയൊച്ചകൾക്കൊപ്പം
നിലവിളികൾ അലിയുന്നത്
ചെകുത്താന്മാർ
ഭരണം ഏറ്റെടുക്കുന്നത്
എന്തിനെന്നറിയാതെ
ആളുകൾ കൊല്ലപ്പെടുന്നത്
പുലരാനരനാഴിക ഉള്ളപ്പോഴാണ്
ചോര കഴുകി , കുളിച്ച് കുറി തൊട്ട്
പകൽമാന്യന്മാർ പിറക്കുന്നത്