അതിഥി

തിഥിയൊന്നു നോക്കാതെ വരുന്നവനായി 
പണിയുന്നു മുറികൾ നാം വൃഥാ.
അണിയാത്ത തുണികളൊരുമുറി 
കോണിലായൊരുങ്ങുന്നൊരതിഥിക്കായി.

വരുമെന്നു നിനയ്ക്കുന്നോരഥിതിക്കു
വിരുന്നൊരുക്കുവാൻ 
അടുക്കളയകങ്ങളിൽ 
തിളങ്ങുന്ന പാത്രങ്ങളൊരുങ്ങുന്നു വൃഥാ.

അകലേന്നു വരുമെന്നു കരുതി 
കാത്തുവെയ്ക്കുന്നു 
കരിയാത്ത കരുണയുടെ പറ്റുകൾ.
കാത്തിരുന്നു മുഷിഞ്ഞവ 
കേടുവരുത്തിക്കളയുന്നു വൃഥാ.

വിരുന്നൊന്നു പോകാതെ 
വരാത്തയതിഥി തൻ 
വരവിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു നാം 
വരാത്തയതിഥിക്കായിനിയും വൃഥാ.