അർക്കൻ

കറുപ്പുകീറിമുറിച്ചെത്തുന്നു
ആയിരങ്ങളുടെ കണ്ണുതുറക്കുവാൻ
ആദിത്യനുണരുന്നുയെന്നും 
വെള്ളിവെളിച്ചംവീശിയൊരു പകലെകുവാൻ.

സിന്തൂരം ചാർത്തിയ സീമന്തരേഖപോലെ
ശോണിതമാകുന്നു വാനവും.
കടലാഴങ്ങളിലാണ്ടുപോകും പോലെ 
മൂവന്തിയിൽ മുങ്ങിത്താഴുന്നു നീയും.

നിന്റെ അസ്തമയങ്ങളിൽ 
ഇരുൾ വീശിയെത്തുന്നുരാവും
ഓടിയണയുന്നു താരാഗങ്ങളും
ചന്ദ്രനു കൂട്ടായി നീലവാനിൽ.

ആദിയില്ലാതാനന്തമില്ലാതെ
രാപ്പകലുകൾ പങ്കിട്ടെടുക്കുന്നു
അർക്കചന്ദ്രന്മാരെയെന്നെന്നും.

സ്നേഹപൂർവ്വം 
വിനീത് വിശ്വദേവ്.