ചിന്തച്ചെരാതുകൾ

ചിന്തയുടെ ചടുലതകൾ 
നടനമാടുമ്പോൾ 
ചിരാതുകൾ തെളിയുന്നു 
മനക്കാമ്പിൽ.

ചിത്രങ്ങളായി വന്നവയൊക്കെയും 
ചിതൽപുറ്റു തിന്ന 
ചിത്രപൗർണ്ണമി 
തിരകളായിത്തെളിയുന്നു.

താഴിട്ടുപൂട്ടിയ താപത്തിൻ 
നിസ്വനമോരു തെക്കൻകാറ്റേറ്റു 
താനെ തുറന്നുയെൻ മുന്നിലായി.

തമസ്സിൽ പൂത്ത 
താരകങ്ങളേ നോക്കി 
തനിയെ നടന്നകന്നൂയീ  
വഴിയിൽ വൃഥാ ഞാനും.

കാനനംകേറിയ ചിന്തകൾ 
പൂത്തുവിടർന്നപ്പോൾ 
കാട്ടാളനാം രൂപംപൂണ്ടു 
പരിലസിച്ചു ഞാനും.

കദനം പോകുവാൻ 
കണ്ണീരൊളിപ്പിച്ച കോമരമായി 
കലിതുള്ളി നടനമാടി ഞാനും.

വികലമാം ചിന്തതൻ 
അന്തരാത്മാവിൽ 
മദോന്മത്തനായി 
വിചിത്രമാം പ്രെഹേളികതൻ 
പ്രക്ഷാളനം കൊടുമ്പിരിയാടിരുന്നു.

വന്നവർ വന്നു കണ്ടവർ 
വായ്ത്താരികൊട്ടി പൊലിപ്പിച്ചു 
വാക്കിനാൽ കല്ലെറിഞ്ഞു 
മുദ്രകുത്തുന്നു "ഇവൻ ഭ്രാന്തൻ."

ചിന്തകൾ ചടുല നടനമാടിയവൻ ചിരിക്കുന്നു 
ചിരാതുകൾ മിന്നിത്തെളിയുംപോലെ 
ചഞ്ചലമാമീ ഭൂമിയെന്നെന്നും. 

സ്നേഹപൂർവ്വം 
വിനീത് വിശ്വദേവ്