നിഴൽ കോമരങ്ങൾ

വെയിൽ വീണ വഴിത്താരയിൽ 
തേടി ഞാൻ നിഴലിനെ
വിരിയാത്ത വസന്തത്തിനായി 
കാത്തിരിന്നു ഞാൻ.

മഴ മേഘങ്ങൾ 
പൊഴിയാനാശിച്ചിരുന്നു ഞാനും.
തഴുകാത്ത കാറ്റിന്റെ 
തലോടലിനായി കൊതിച്ചിരുന്നു.

കാണാൻക്കൊതിച്ച സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് 
ചിറക് മുളച്ചപ്പോൾ 
ജിവിത യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ 
മറന്നു പോയി ഞാനും.

മോഹിച്ച ജിവിതം 
നേടാതെപോകുമ്പോൾ 
നേടിയ ജിവിതമാസ്വാദനം
നഷ്ടപ്പെടുന്നു നാം.

മറ്റൊരുവന്റെ നേട്ടങ്ങൾ 
വിചിന്തനം ചെയ്യുന്നതിനെന്തിനു..? 
തൻ നേട്ടങ്ങളെയെന്നും
ആത്മസുഖത്തിനായികരുത്തുക നീ.

ചിന്തിച്ചുതീർക്കുന്നു 
ആർത്തിലോഭങ്ങളെ
വിറകുകൊള്ളികൾ 
ചേർത്തൊരു ചിതതീർക്കും വരെ.

നിഷ്ടൂര ഭംഗുരമീ 
നിർലോഭ പ്രപഞ്ചവും 
നിമിഷാർദ്ര മാത്രയിൽ 
നശ്വരമായിടും നീയും ഞാനും.

ശാശ്വതമേതെന്നു തിരയുന്നവൻ 
ഗതിയൊടുങ്ങുന്നു 
കർമ്മ ബാന്ധങ്ങൾ തീരാത്ത 
ഊരാക്കുടുക്കുകൾ പോൽ.

കലികൊണ്ട താണ്ഡവംപോലെ
ചിന്തയുടെ നഗ്നത നടനമാടുന്നു 
നിഴലിൽ കോമരങ്ങളായി.