പിഴയ്ക്കുന്ന യൗവ്വനം

പഴിക്കുന്ന കേൾക്കാതെ
പിഴയ്ക്കുന്നു യൗവ്വനം
പഴയതുകാണുമ്പോൾ 
പുച്ഛമോതുന്നു
പുതു ചിന്തയെന്നോതി
പലതും പരിഹാസമാക്കുന്നു 
പുതുതലമുറയിലെ യൗവ്വനം.

കഴിഞ്ഞ ദിനങ്ങൾ 
കോർത്തൊരു കാലത്തിൻ 
കളിവഞ്ചികൾ തുഴയുമ്പോൾ
കൊഴിഞ്ഞുപോയോരോ ദിനവും
കാത്തിരുന്നവ കാറ്റിൽ പറന്നു.

മനസ്സിൽ മുളച്ചത് നട്ടുനനയ്ക്കുവാൻ 
മദോന്മത്തനായി തുടികൊട്ടിപ്പാടുന്നു
മര്യാദമറക്കുന്നു പലതും മറക്കുന്നു
മയക്കുമരുന്നിനാൽ 
അടിമത്വം വരിക്കുന്നു യൗവ്വനം.

നാലാളറിയാൻ നാണം മറക്കുന്നു 
നടുറോട്ടിൽ ചേലായില്ല നടനമാടുന്നു.
നാനാവിധ ചേഷ്ടകളാടുന്നു
നഷ്ടമാകുന്നു നല്ല നാളെയുടെ സ്വപ്നങ്ങളും
നഷ്ടമാകുന്നു യുവത്വമൊരു തലമുറയും.

സ്നേഹപൂർവ്വം 
വിനീത് വിശ്വദേവ്